Αναδημοσίευση από την συνέλευση για το κόστος φοίτησης:Σκέψεις για τα βιβλία που λιγοστεύουν

Written by  on April 27, 2012 

Σκέψεις για τα βιβλία που λιγοστεύουν

Στις 18.5 τελειώνει η περίοδος υποβολής και παραλαβής των συγγραμμάτων. Φέτος όμως, τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα καθώς δεν θα αποκτήσουμε όλα τα απαραίτητα για κάθε μάθημα βιβλία, αλλά ένα απ’ αυτά. Πολλοί απολογητές της εν λόγω κατάστασης έσπευσαν να την υπερασπιστούν λέγοντας για παράδειγμα ότι μ’ αυτό τον τρόπο θα αποκτήσουμε κριτική σκέψη ή να πίνουμε λιγότερους καφέδες για να πληρώσουμε τα βιβλία. Ωστόσο, για εμάς σκοπιμότερο θα ήταν να την αξιολογήσουμε με γνώμονα τις δικές μας ανάγκες , δεδομένα και επιθυμίες.

Αυτο το γεγονός, σε αντίθεση με αυτά που υποστηρίζονται απο τον κυρίαρχο λόγο, δεν αποτελεί κεραυνό εν αιθρία ούτε έχει έρθει στις ζωές μας τυχαία. Ο νέος νόμος πλαίσιο, ο οπόιος μεταξύ άλλων εισήγαγε τον ορισμό του ακαδημαϊκού συγγραμματος ως « το ένα απαραίτητο βιβλίο για το εκάστοτε μάθημα», δεν είναι τίποτε άλλο παρά η νομική αποτύπωση μιας χρόνια τώρα μεθοδευόμενης κίνησης του καπιταλισμού προκειμένου να αναμορφώσει το παλιό πανεπιστήμιο σε ένα νέο που θα ανταποκρίνεται στις νέες ανάγκες του. Πιο συγκεκριμένα, το πανεπιστήμιο ως φορέας παραγωγής των μελλοντικών εργαζομένων καλείται πια να επιτελέσει την λειτουργία του με λιγότερα κρατικά έξοδα ενώ συγχρόνως εμείς, βγαίνοτας στην εντατικοποιημένη αγορα εργασίας, υποχρεούμαστε να έχουμε πειθαρχηθεί πλήρως σε τέτοιους ρυθμούς. Αυτό είναι που εμείς προτιμούμε να το ονομάζουμε αναδιάθρωση, πέρα απ’ τα κάθε λογής ονόματα- φτιασίδια με τα οποία πολλοί- ες αποφασίζουν να την αποκαλούν όπως είναι η “σύνδεση του πανεπιστημίου με την αγορά εργασίας”.

Στρώνεται το έδαφος για την περαιτέρω εντατικοποίηση μας….

Λιγότερα συγγράμματα για ένα συγκεκριμένο μάθημα καθιστούν και λιγότερο επαρκή την κάλυψη του περιεχόμενου του. Αυτό σημαίνει ότι όλες- οι μας θα εμπλακούμε σ’ ένα συνεχές κυνήγι ύλης με τη μορφή των σημειώσεων ενώ οι “προαιρετικές” παρακολουθήσεις καθίστανται πια εκ των πραγμάτων υποχρεωτικές. Οδηγούμαστε λοιπόν σε μια καθημερινότητα όπου θα αναγκαζόμαστε να παρακολουθούμε μαθήματα με μόνο σκοπό να αποκτήσουμε σημειώσεις καθώς και να τρέχουμε πίσω απο συμφοιτητές και καθηγητές που θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην προσπάθεια συμπλήρωσης της ύλης. Με λίγα λόγια μεθοδεύεται η απόσπαση όσο το δυνατόν περισσότερων απ’ τις δημιουργικές μας δυνάμεις αλλά και χρόνου μας απ’ το πανεπιστήμιο. Χρόνος και ενέργεια που θα μπορούσε η καθεμιά από εμάς να διοχετεύσει σε ποικίλες ασχολίες πέρα και έξω απο τ’ αμφιθέατρα.

…την οποία θα πληρώνουμε

Σε μια περίοδο όπου η επίθεση που δέχόμαστε στον τομέα της ικανοποίησης των αναγκών μας γίνεται όλο και πιό έντονη εμείς πρέπει να εξασφαλίσουμε πλήρως την ύλη των μαθημάτων είτε βγάζοντάς τα σε μορφή φωτοτυπιών είτε αγοράζοντάς τα (e-books ή ώς έντυπα). Η κίνηση είναι προφανής. Εμείς είμαστε πια αυτοί-ες που θα πληρώνουμε για να έχουμε στη διάθεσή μας τα αναγκαία για τη φοίτησή μας και όποια αδυνατεί ν ανταπεξέλθει ουσιαστικά τίθεται εκτός αυτού του νέου πανεπιστημίου. Με λίγα λόγια περισσεύει. Την ίδια στιγμή όμως που ο φοιτητής βλέπει τα έξοδά του σε σχέση με τις σπουδές του να μεγαλώνουν όσοι σχετίζονται με την εκμετάλλευση της πνευματικής ιδιοκτησίας συγγραμμάτων (συγγραφείς, εκδοτικοί οίκοι, διαχειριστές βάσεων δεδομένων), έχουν κατοχυρώσει τα οικονομικά τους συμφέροντα πάνω σ αυτά, ανεξαρτήτως της μορφής που παίρνουν. Ως εκ τούτου δε θίγονται και η βιομηχανία που έχουν στήσει θα συνεχίσει να τους προσφέρει κέρδη.

Μια καθημερινότητα που θα συμπυκνώνεται στη διαδρομή μεταξύ αμφιθέατρου και φωτοτυπάδικου προφανώς και μας βρίσκει αντίθετους. Και φυσικά καμία όρεξη δεν έχουμε να πληρώσουμε κιόλας γι’ αυτή. Σκοπός μας δεν είναι απλά να καταδείξουμε την κατάσταση και τις συνέπειες αυτής στις ζωές μας αλλά να δηλώσουμε ότι η λύση της βρίσκεται στα χέρια του καθενός- καθεμιάς από έμας. Δεν περιμένουμε από το κράτος ή οποιοδήποτε άλλο φορέα να ικανοποιήσει τις ανάγκες μας. Στηριγμένοι στις μεταξύ μας ισότιμες σχέσεις, συλλογικοποιούμαστε, σχεδιάζουμε και δρούμε τοσό για να αποκτήσουμε τα συγγράμματα που μας λείπουν όσο και για να μπλοκάρουμε κάθε κίνηση της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης.

Να φέρουμε σταδιακά στις ζωές μας την αλλαγή που θέλουμε να δούμε στον κόσμο.

Συνέλευση για τα βιβλία

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *